Σήμερα ξεκίνησε η δίκη των γονέων της Ινάς Τουλούμπ. Το κορίτσι, τότε 4 ετών, είχε βρεθεί νεκρό και ακρωτηριασμένο το 1987 στην άκρη αυτοκινητοδρόμου. Η υπόθεση φτάνει στο ακροατήριο 39 χρόνια μετά τα γεγονότα.
Η δίκη κορυφώνει μία από τις παλαιότερες ανεξιχνίαστες υποθέσεις (cold cases) της Γαλλίας, που έχει αποτελέσει θέμα πολλών βιβλίων και σειρών ντοκιμαντέρ. Αναμένεται να διαρκέσει έως τις 18 Νοεμβρίου. Οι δύο κατηγορούμενοι δεν κρατούνται και έφτασαν στο δικαστήριο χωριστά.
Η μητέρα, 72 ετών, εμφανίστηκε με το πρόσωπο κρυμμένο πίσω από το κασκόλ της. Ο πατέρας, 74 ετών, ανέβηκε με κόπο τα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου. Κρατούσε μπαστούνι και είχε καλύψει το πρόσωπό του με μαύρη χειρουργική μάσκα.
Στο διάλειμμα, μικρή ομάδα μελών της συλλογικότητας Mouv'Enfants έβαλε στο στόχαστρο τη μητέρα. Η οργάνωση είχε καλέσει σε κινητοποίηση μπροστά στο δικαστήριο.
Μόλις εκείνη βγήκε από το κτίριο, την ακολούθησαν σε απόσταση περίπου 100 μέτρων, φωνάζοντας «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή». Τρεις τουλάχιστον αστυνομικοί επενέβησαν για να συγκρατήσουν τον Αρνό Γκαλέ, πρόεδρο της οργάνωσης. Οι κατηγορούμενοι, που έχουν χωρίσει, δεν αντάλλαξαν ούτε ένα βλέμμα και έμειναν ανέκφραστοι σε όλη τη διάρκεια της δίκης.
Η ακροαματική διαδικασία στράφηκε στο αίτημα της υπεράσπισης να διακοπεί η μετάδοση της δίκης σε δεύτερη αίθουσα. Το αίτημα απορρίφθηκε. Εξετάστηκαν επίσης τα αιτήματα παράστασης πολιτικής αγωγής.
Η εξαφάνιση της τετράχρονης
Η μητέρα της Ινάς Τουλούμπ δικάζεται για «βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας» και ο πατέρας για «συνέργεια». Με την ολοκλήρωση της δίκης, και οι δύο αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο ισόβιας κάθειρξης.
Αφετηρία ήταν η 11η Αυγούστου 1987. Δύο εργάτες εντόπισαν την ακρωτηριασμένη σορό του κοριτσιού σε χαντάκι δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Α10, στο Σουέβρ, χωριό του Λουάρ ε Σερ, ανάμεσα στην Ορλεάνη και την Τουρ, στην κεντρική Γαλλία. Κανείς δεν είχε ενημερώσει τις αρχές για την εξαφάνιση του παιδιού.
Η σορός έφερε σημάδια κακοποίησης. Ανάμεσά τους ήταν εγκαύματα από σίδερο σιδερώματος και ουλές από ανθρώπινα δαγκώματα. Τα δαγκώματα αποδόθηκαν σε γυναίκα, σύμφωνα με τα ευρήματα των ιατροδικαστών που έγιναν γνωστά στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP).
Οι έρευνες είχαν φτάσει σε αδιέξοδο και η χωροφυλακή ξεκίνησε τη μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης μαρτύρων που είχε ποτέ γίνει στη χώρα. Στόχος ήταν η ταυτοποίηση του κοριτσιού σε περίπου 30 χώρες. Σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία αναρτήθηκε η φωτογραφία της.
Οι έρευνες έμειναν άκαρπες. Είχαν εκδοθεί δύο διαταγές αρχειοθέτησης της υπόθεσης, το 1991 και το 1997, επειδή δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για την άσκηση δίωξης.
Ταυτοποίηση του κοριτσιού 30 χρόνια αργότερα
Περισσότερα από 30 χρόνια μετά τα γεγονότα, το θύμα ταυτοποιήθηκε. Οι γονείς συνελήφθησαν τον Ιούνιο του 2018, χάρη στο δείγμα DNA που είχε ληφθεί από έναν από τους αδελφούς του κοριτσιού, στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης βιαιοπραγίας.
Χρειάστηκε, ωστόσο, να περάσουν 8 χρόνια ώσπου να διεξαχθεί δίκη.
Η Χαλιμά Ελ Μπακτί, η μητέρα, θα κληθεί να λογοδοτήσει για πράξεις «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου», οι οποίες οδήγησαν στον θάνατο της κόρης της, όπως προκύπτει από έκθεση των ερευνητών που περιήλθε στο AFP.
Στην κράτησή τους, οι γονείς δεν παραδέχθηκαν ότι αυτοί διέπραξαν τις βιαιοπραγίες που προκάλεσαν τον θάνατο της κόρης τους. Είχαν αποκτήσει συνολικά επτά παιδιά, ανάμεσά τους και την Ινάς. Ο ένας κατηγόρησε τον άλλον για ενδοοικογενειακή βία.
Η μικρή Ινάς, που σήμερα θα ήταν 43 ετών, έχει ταφεί στο κοιμητήριο της Σουέβρ.

































